its 6pm, and my friend mhelai call me and when I answer my phone, she told me that the father of rose died.. and I reply ows then I felt blank.. grbh and I ask her where did you get that news, she reply "from intern mail" so I txt all suncell user [apc student] and other network [apc student].. then I text her "Rose, condolence.. stay strong and everything happen were always here for you -from apc student" then she reply to my txt "talgang apc student" hehe hindi rin kase pwede from SSE student panu yung CNE friends yung ABMA friends.. so APC student..
then after that, I suddenly imagine "what if ako ang namatay???" meron bang iiyak para sakin.. meron ba tatawa sakin.. meron bang magpapakasaya.. meron kaya pupunta sa libing ko.. meron kaya magbibigay ng abuloy sakin.. may tao kaya mamimiss ako baka wala na.. then naisip ko bakit ko iniisip ang ganitong problem, buhay pa naman ako.. pero hahayaan ko na lang ba na mamatay ako then hindi ko man lang maririnig yung mga CONDOLENCE [sarap pakingan grbh] nila sakin.. syempre nakahiga na ako sa kabaong nuh maririnig ko pa ba yung mga hinaing nila yung iyakan yung tawanan yung tears of joy [para san yan].. napag isip isip lang talga ako what if namatay ako mamaya o bukas [nobody knows kung kelan ka kukunin] pero imagine nasa kabaong then saka nila sasabihin yung mga ganito "bakit ka namatay", "bakit mo ko iniwan", "sayang sana sinabi ko na mahal na mahal ko siya oh putang *** ka"... dibah hahayaan na lang ba natin na mamatay muna yung tao bago natin sasabihin yung mga good and bad things niya.. para sana ako na lang namatay, at hindi siya o kaya buti naman namatay yan.. parang ganun
so kung may gusto kayo sasabihin sakin bago ako mamatay mag comment na lang ako atleast nabasa at naisapuso ko bago ako mamatay, nobody knows nga kung kelan tayo mamatay [pero sasabihin ng iba, bakit mo naiisip mga ganyan] pero sagot ko "nasa kabaong yung friend, enemy, something... hindi man lang niya narinig ko napakingan yung gusto mong sasabihin for him/her dibah may point ako kahit konti" parang inshort mamatay muna yung tao bago sasabihin ang mga gustong sabihin nung buhay pa siya.. debah.. so comment na lang kayo para habang buhay pa ako nalaman ko na.. kakaibang drama ito
then after that, I suddenly imagine "what if ako ang namatay???" meron bang iiyak para sakin.. meron ba tatawa sakin.. meron bang magpapakasaya.. meron kaya pupunta sa libing ko.. meron kaya magbibigay ng abuloy sakin.. may tao kaya mamimiss ako baka wala na.. then naisip ko bakit ko iniisip ang ganitong problem, buhay pa naman ako.. pero hahayaan ko na lang ba na mamatay ako then hindi ko man lang maririnig yung mga CONDOLENCE [sarap pakingan grbh] nila sakin.. syempre nakahiga na ako sa kabaong nuh maririnig ko pa ba yung mga hinaing nila yung iyakan yung tawanan yung tears of joy [para san yan].. napag isip isip lang talga ako what if namatay ako mamaya o bukas [nobody knows kung kelan ka kukunin] pero imagine nasa kabaong then saka nila sasabihin yung mga ganito "bakit ka namatay", "bakit mo ko iniwan", "sayang sana sinabi ko na mahal na mahal ko siya oh putang *** ka"... dibah hahayaan na lang ba natin na mamatay muna yung tao bago natin sasabihin yung mga good and bad things niya.. para sana ako na lang namatay, at hindi siya o kaya buti naman namatay yan.. parang ganun
so kung may gusto kayo sasabihin sakin bago ako mamatay mag comment na lang ako atleast nabasa at naisapuso ko bago ako mamatay, nobody knows nga kung kelan tayo mamatay [pero sasabihin ng iba, bakit mo naiisip mga ganyan] pero sagot ko "nasa kabaong yung friend, enemy, something... hindi man lang niya narinig ko napakingan yung gusto mong sasabihin for him/her dibah may point ako kahit konti" parang inshort mamatay muna yung tao bago sasabihin ang mga gustong sabihin nung buhay pa siya.. debah.. so comment na lang kayo para habang buhay pa ako nalaman ko na.. kakaibang drama ito
